تبلیغات
shimi 2 - دلیل علمی راه رفتن مرتاض ها روی ذغال گداخته
 
shimi 2
Man hamise az shimi nomre 20 migiram shoma ham talash konid mesle man shin
درباره وبلاگ


Omid varam khosheton biyad

مدیر وبلاگ : Fereshteh S.SH
نویسندگان
نظرسنجی
نظرتان راجب مطالب چی؟








آمار وبلاگ
  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :
emo
چرا مرتاض های هندی میتوانند روی زغال گداخته راه بروند بدون اینکه پاهایشان بسوزد؟

چون بافت بدن انسان به طور عمده از آب تشکیل شده از این رو پوست کف پا ظرفیت گرمایی ویژه ی نسبتا بلایی دارد بنابراین برای آن که دمای پاها به طور قابل ملاحظه تغییر کند . باید مقدار زیادی انرژی از زغال به اندام ها منتقل شود . چون مدت زمان تماس پاها با زغال گداخته نسبتا کوتاه است فرصت چندانی برای انتقال انرژی به پاها وجود ندارد به طوری که دمای کف پاها آنچنان افزایش نمیابند که آسیبی ببینند
از سوی دیگر اگر چه دمای سطح زغال زیاد است اما لایه ی گداخته سطح آن بسیار نازک است از این رو مقدار انرژی موجود برای گرم کردن پاها کمتر از آن است که انتظار میرود
و سومین دلیل اثر لیدن فراست (به پدیده ای گفته میشود که به قطره های آب اجازه میدهد روی یک جسم داغ مثل ماهیتابه برای مدت نسبتا طولانی بلغزد بدون آنکه تبخیر شود است(
قطره های عرق پای این افراد نیز همین اثر را دارد افزون بر این چون این مراسم معمولا در شب اجرا میشود چمن مرطوب که در اطراف بستر زغال وجود دارد پای شخص را نمناک میکند و رطوبت لازم را برای پدیده ی لیدن فراست را فراهم میکند بنا براین اگرچه راه رفتن روی آتش کار شگفتی به نظر میرسد اما دلایل علمیه محکمی وجود دارد که امکان انجام این کار را ممکن میکند




نوع مطلب :
برچسب ها :

       نظرات
جمعه 26 فروردین 1390
Fereshteh S.SH